Хм, долго време не сум напишал пост. Блогов вика од 25 јануари а јас цело време мислев дека е повеќе. Не е важно, гледав нешто што ме насмеа многу, па си реков да го споделам.
Значи, за да не мислам на фактот што не можам да најдам работа (невозможна мисија со оглед на тоа што “my skin isn’t the right color”) тепам време гледајќи стари (и нови) серии и филмови, читајќи книги и играјќи Dragon Age (Origins, не 2). Една стара серија која решив да ја изгледам целосно, со оглед на тоа што е завршена, е “The Unit“. И, ги симнав четирите сезони и си гледам така како единицата извршува тајни мисии во целиот свет, главно во Блискиот Исток и Јужна Америка, кога дојде на ред епизода 3х10 (”Gone Missing” емитувана на 27 ноември 2007).
Во првата сцена во која членовите ја планираат мисијата, по ѕидовите имаше карти од Македонија и западената половина од Балканот. И збореа за атентат на премиер, и прво си помислив, ќе го пукаат Грујо. Ама војниците беа наредени околу макета на „градски плоштад“ кој не изгледаше како скопскиот, по што си реков, планираат атентат во соседна држава, па Македонија е таму како место за бегање. Мислам, сепак еден од нив рече дека прославата на која ќе присуствува премиерот е Ден на Независност, кога земјата “… they gained their independence from the Turks, in 180… something.”. Нема шанси да е Македонија, ние добивме независност (читај слобода) дури во 1991.
Испланираа сè што испланираа, го анализираа експерименталниот куршум кој требаше да го користат за да нема други жртви освен целта, и се спакуваа. По што стигнаа на локација – Република Македонија. Е тука веќе почнав да се смеам на глас. Атмосферата во оваа Македонија беше мрачна, и поради некоја причина помислив на Ерменија. Архитектурата од друга страна многу ме потсетуваше на Мексико и југозападниот дел на ОАД (каде што најверојатно била снимана епизодата. Вака изгледаа првите сцени, плоштадот и полициските униформи:
Тука веќе почна да ме боли стомак од смеење. Но, писателите испланирале уште. Па така кога на еден од тројцата стрелци му откажа направата за мерење оддалеченост, четвртиот член на тимот излезе да ја измери далечината од зградата до подиумот. Крајслерите беа сменети со Фолксвагени, ама грбот на полицијата беше точен. Морам да признам дека оваа улицава – „Улица Граф Игнатиев“ – ни сум ја видел, ни па сум чул за неа. Но, моментот во кој речиси ќе умрев поради недостиг на воздух (од смеењето), беше кога еден од полицајците му се обрати на американскиов војник… Доаѓа припадникот на македонската полиција, и почнува да му зборува на типов на чист грчки јазик…
Си реков крај… Но има уште. Стигна владината поворка, во Мерцедеси, ги погодиле барем нив. И додека на сцената го чекаа генерали во руски униформи, на сцената стапи премиерот, кој воопшто не изгледаше како Грујо…
Војникот го нанишани премиерот, надредениот му рече да пука, по што војникот сврте малку на лево и го уби типот што се спремаше да го убие премиерот… Никој не забележа, војнициве си се вратија дома, и никому ништо…
За крај, само да речам, не очекувам реализам во сериите што ги гледам, сум простувал земји со имиња како Краплакистан, но очекував барем писателите малку да истражуваат кога пишуваат на некоја тема… Ако со вакво пишување се станува писател за голема телевизија, тогаш да се спакувам и да тргнам за Америка… Знам дека не ги плаќаат многу писателите, ама и малку е повеќе од ништо…
Darvel